ID bestaat [identifier_exists]: wanneer je het gebruikt, wanneer niet en wat er gebeurt als het misgaat

Het kenmerk dat aangeeft dat er iets ontbreekt

De meeste feedkenmerken zijn er om informatie toe te voegen. identifier_exists is er om aan te geven dat er terecht iets ontbreekt: een GTIN en/of MPN. Zonder dit kenmerk ziet Google ontbrekende ID’s als een fout. Stel je het goed in, dan begrijpt Google: dit product heeft echt geen door de fabrikant toegekende ID.

Zit je er in welke richting dan ook naast, dan betaal je daarvoor: zet je het ten onrechte op false bij een merkproduct, dan kan Google het product onderdrukken of afkeuren. Laat je het weg terwijl er geen GTIN of MPN bestaat, dan stapelen de ID-waarschuwingen zich op en daalt de algehele kwaliteitsscore van je feed.

De twee geaccepteerde waarden

De productdataspecificatie van Google accepteert twee waarden voor identifier_exists:

false — de moderne, aanbevolen waarde
no — de oude waarde, nog steeds geaccepteerd en op precies dezelfde manier verwerkt

Beide leiden intern tot hetzelfde: Google noteert dat het product geen GTIN/MPN nodig heeft en ziet ontbrekende ID’s niet als probleem met de datakwaliteit. Functioneel is er geen verschil. Gebruik false in nieuwe implementaties; levert je feedtool al no aan, dan is er geen reden om dat te veranderen.

Let op: yes en true zijn de tegenovergestelde waarden, maar ze zijn ook de standaard. Je hoeft identifier_exists: true niet aan te leveren — het kenmerk weglaten heeft hetzelfde effect.

Wanneer identifier_exists: false klopt

Zet het op false als aan alle drie de voorwaarden is voldaan:

Het product heeft geen GTIN (geen EAN, UPC, ISBN, JAN of ITF-14)
Het product heeft geen MPN (geen onderdeelnummer van de fabrikant)
Het product heeft echt geen door de fabrikant toegekende ID — het is niet zo dat je die alleen niet hebt opgezocht

Producten die doorgaans geen door de fabrikant toegekende ID’s hebben:

Maatwerk of handgemaakte producten — unieke sieraden, meubels op maat, gepersonaliseerde cadeaus
Vintage of antieke artikelen — producten van vóór de barcode, waarvan de oorspronkelijke GTIN onbekend is
Huismerkproducten zonder GS1-registratie — heb je een GS1-prefix geregistreerd, gebruik dan de GTIN die je via GS1 hebt gekregen
Kunst en verzamelobjecten — originele kunstwerken, gelimiteerde edities zonder standaardproductcode
Kleine lokale fabrikanten die nooit GTIN’s hebben aangevraagd

Beslisboom

Is het product van een bekend merk (Nike, Samsung, IKEA enz.)?
  JA  → Kent het merk GTIN's toe aan deze productlijn?
        JA  → Zoek de GTIN op en lever die aan. identifier_exists is standaard true. Zet het NIET op false.
        NEE → Lever brand + MPN aan als die er is. Overweeg false alleen als er ook geen MPN is.
  NEE → Is het product gemaakt door een fabrikant met een GS1-prefix?
         JA  → Vraag de GTIN op bij de leverancier/fabrikant. Lever die aan.
         NEE → Gaat het om maatwerk, handgemaakt, vintage of een huismerk zonder GS1?
                JA  → Zet identifier_exists: false. Lever brand (je eigen naam) aan als dat van toepassing is.
                NEE → Zoek verder. De meeste fabrieksproducten hebben een GTIN.

Merkproducten: identifier_exists: false is bijna altijd fout

De meest voorkomende en schadelijkste fout is identifier_exists: false instellen bij merkproducten om de GTIN-eis te omzeilen. Dat levert twee problemen op:

1. Google ziet dat het niet klopt. De Shopping Graph van Google bevat GTIN’s voor de meeste grote merkproducten. Staat er “Nike Air Max 90” in je titel en heb je identifier_exists: false ingesteld, dan weet Google dat de Nike Air Max 90 een geldige UPC heeft. Die tegenstrijdigheid wordt gemarkeerd als schending van de datakwaliteit, en dat kan de vermelding onderdrukken.

2. Je verliest voordelen in de veiling. Producten met een geldige GTIN krijgen voorrang in Shopping-veilingen, omdat Google precies weet om welk product het gaat en het kan verrijken met gegevens uit de Shopping Graph (reviews, concurrerende prijzen, specificaties). Zet je identifier_exists: false bij een product dat wel een GTIN heeft, dan sluit je het permanent uit van die verrijkingen.

De juiste oplossing voor “ik heb de GTIN niet” is de GTIN opzoeken. Bronnen: de website van de fabrikant, de productverpakking, je leverancier, de GEPIR-database van GS1 of een barcode-opzoekdienst.

Het scenario GTIN versus MPN

Sommige producten hebben wel een MPN maar geen GTIN. Dat komt vaak voor bij auto-onderdelen, industriële apparatuur en elektronica-accessoires van kleinere fabrikanten.

Lever in dat geval brand + mpn aan en zet identifier_exists: false niet. De combinatie brand + MPN geldt als geldige unieke ID. Met identifier_exists: false zou je Google vertellen dat er geen ID bestaat — en dat klopt niet, want de MPN vervult die rol.

De ID-hiërarchie van Google:

Optie A: GTIN (heeft de voorkeur als die er is)
Optie B: Brand + MPN (acceptabel als er geen GTIN bestaat)
Optie C: identifier_exists: false (alleen als er geen GTIN en geen MPN bestaat)

Veelgemaakte fouten in één oogopslag

Scenario	Juiste aanpak	Verkeerde aanpak
Merkproduct met GTIN	Lever de GTIN aan. Laat identifier_exists op de standaardwaarde (true).	`false` instellen om de GTIN niet te hoeven opzoeken.
Merkproduct, GTIN niet bij jou bekend	Vraag de GTIN op bij de fabrikant of leverancier. Lever die aan.	`false` instellen omdat “we hem niet in ons systeem hebben”.
OEM-onderdeel met MPN, geen GTIN	Lever brand + MPN aan. Laat identifier_exists op de standaardwaarde.	`false` instellen naast de MPN.
Handgemaakt product, geen GTIN, geen MPN	Stel `identifier_exists: false` in. Lever je merknaam aan.	Alle ID-velden leeg laten zonder false op te geven.
Huismerk met een GTIN via GS1	Lever de GTIN aan die je via GS1 hebt gekregen. Laat identifier_exists op de standaardwaarde.	Je eigen huismerk behandelen alsof “er geen ID bestaat”.